loader
 

Dolfijnen en een gevoel van vrijheid

21-05-2019, 17:52 • 343 keer gelezen
Dolfijnen en een gevoel van vrijheid

Op dit moment verblijf ik op een zeilboot en vaar rond de Griekse eilanden van de noordelijke Sporaden. Skiathos en Skopolos zijn de grootste eilanden van dit gebied. Vier vrienden op een zeilboot van 54 foot. Een vakantie die ik al lange tijd geleden had geboekt. Naar nu blijkt een ietwat ongelukkig moment omdat ik 6 mei ben begonnen met een nieuwe opdracht als communicatieadviseur Strategisch Beraad Ondermijning (SBO). Juist deze week is het congres van het SBO. Maar vandaag beleefde ik een waar geluksmoment die ik voor geen goud had willen missen. Wij werden vergezeld door een flink aantal dolfijnen rond onze boot. Het is bijzonder dat deze dieren zo'n grote indruk maken op mensen en ook op mij. Als kind kwam ik in het Dolfinarium in Zandvoort en ook het Dolfinarium in Harderwijk heb ik bezocht, maar ik heb deze prachtige zoogdieren nog nooit in het wild mogen zien.

Foto: Ronald Nelissen

Eerst zie je in de verte de rugvinnen. Vervolgens zie je dat ze recht op de boot afkomen en begint je hart daadwerkelijk sneller te kloppen. Dan kan je ze bijna aanraken als ze even een paar tellen aan de oppervlakte zwemmen vlak voor de boeg van de boot. Een gevoel van groot geluk neemt bezit van je. Maar niet alleen de dolfijnen geven een gelukzalig gevoel. Ik ben geen zeiler, dit is de tweede keer dat in mee ben op een zeilreis, in tegenstelling tot mijn zeilvrienden Ken, Ronald en Maurice. Eind van de middag, als de wind wat aantrekt, worden de zeilen gehesen. Niet veel later krijg ik het roer in handen. Wat een machtig gevoel als die 54 foot volledig in jouw handen ligt. De wind, de golven, de stroming alle elementen maken mij een gelukkig mens.

Als ik dit schrijf is het maandagavond en liggen wij in een baai met 4 andere boten volledig afgesloten van de buitenwereld. Geen internet en telefonie, volledig buiten bereik voor de komende uren en nacht. Hier gaan wij slapen en zullen morgen wel zien hoe de wereld ervoor staat. Niemand zit op een bericht van mij te wachten, in tegenstelling tot mijn zeilvrienden die partners thuis hebben zitten. Hopelijk realiseren die zich dat 'helemaal afgesloten' zijn tot de mogelijkheden behoort van een dergelijke reis en maken zij zich niet te veel zorgen. Dat is het enige vervelende aan de situatie. 

In een omgeving waar het erg donker is realiseer ik mij dat deze dag een dag is waar ik vrijheid voel. Dolfijnen, zeilen, onbereikbaar zijn en de keuzes die ik zelf kan maken om dit te beleven. Hoe mooi kan het leven zijn? Na het schrijven van dit weblog moet ik de kombuis in. Want hier is uiteraard geen restaurant te vinden. Aangezien mijn kwaliteiten niet op het vlak van zeilen ligt kan ik culinair gelukkig wel iets inbrengen, Ik ga zo maar een simpele pasta in elkaar draaien met een verse tomatensaus. Want de inkopen waren prima voor elkaar. Het plaatsen van het weblog zal waarschijnlijk pas morgen zijn.

Kijk hier de video

  Share

Reageer op dit artikel

Naam: E-mail: * Website:
Reactie:
*   Bij de eerste keer reageren wordt er een e-mail naar u gestuurd ter bevestiging van uw reactie. Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
Onthoud mijn gegevens
Stuur e-mailnotificatie nieuwe reacties.