Sinds ik SponsorKliks tot één van mijn klanten mag rekenen lees ik met nog meer interesse alles wat er over sponsoring wordt geschreven. Op zaterdag 25 februari stond er in het Haarlems Dagblad een artikel over bedrijven die de geldkraan voor sportsponsoring dichtdraaien. Dit jaar verwachten deskundigen € 35 miljoen minder voor de sport. Dat zijn serieuze bedragen die moeilijk kunnen worden opgevangen door de profsporters en de amateurverenigingen. Waar vroeger nog wel eens kon worden gekeken naar de overheid voor een aantrekkelijke subsidie kan er nu alleen nog maar met creativiteit worden overleefd. Het worden dus spannende tijden voor de vele sporters in ons land. Ik ben dan ook zeer nieuwsgierig naar de ontwikkeling van een initiatief zoals SponsorKliks. Gaat zij een bijdrage leveren aan het voortbestaan van vele verenigingen? Maar wat doe ik zelf aan sponsoring en wat krijg ik er voor terug?

Het openingsartikel van Haarlem dit Weekend suggereert dat Haarlemmers moe zijn van de vele evenementen. De kop 'Haarlemmer moe van alle evenementen', zonder vraagteken dus, trok direct mijn aandacht. Er worden een aantal evenementen genoemd die deze zomer zijn gehouden en er wordt aangegeven dat deze te maken hadden met tegenvallende bezoekersaantallen. Vervolgens worden er een aantal landelijke evenementen genoemd zoals de Week van de Opvoeding, Oktober Woonmaand en Oktober Borstkankermaand. Die laatste is opvallend in dit rijtje. Het organiseren van een actie om aandacht te vragen voor borstkanker en de gevolgen daarvan wordt gelijkgesteld met Haarlem Jazzstad of Haarlem Culinair. Verder wordt er nog een concert in Spaarnwoude als voorbeeld aangehaald waar de kaartverkoop tegenviel om de stelling verder te onderbouwen. Ik ben het dus niet eens met de stelling en ik heb mijn reactie naar de redactie gestuurd.

Onderstaand weblog is als gastcolumn verschenen in het zakenblad Kennemer Business van september/oktober 2011.

Hoe kunt u als ondernemer omgaan met slecht nieuws? Het wordt er niet beter op als u er niet over praat. Sterker nog, uw medewerkers zullen het vertrouwen in u verliezen en de reputatie van uw bedrijf loopt averij op.

Slecht nieuws

Iedere ondernemer zal vroeg of laat te maken krijgen met slecht nieuws. Verlies van arbeidsplaatsen of productiefouten met grote gevolgen zijn maar twee voorbeelden van nieuws dat men liever niet vertelt. Maar dat is geen reden om niet of te laat te communiceren. Beursgenoteerde bedrijven zijn gehouden aan strakke regels over wat en wanneer er wordt gecommuniceerd. Maar het overgrote deel van de ondernemers bepalen zelf hun communicatie.

Toen ik vanmorgen de krant las kreeg ik een foto onder ogen van Dick Kol met zijn gezin. Omdat ik Dick ken was ik natuurlijk meteen aan het lezen geslagen. Dick zijn jongste zoon Philip heeft een ongeneselijke vorm van leukemie. Deze vreselijke ziekte en de gevolgen zijn een enorme last voor het gezin, familie en vrienden van Dick. Dick heeft nu het initiatief genomen om de stichting zorg zonder zorgen op te richten. De stichting wil steun organiseren voor ouders van terminale en ernstig zieke kinderen. Niet zozeer financiële steun, maar steun om ouders van terminaal en ernstig zieke gehospitaliseerde kinderen in staat te stellen zonder zorgen bij hun kind te zijn.

Zittend op een terras in Den Haag. Ik zit alleen omdat mijn afspraak met (voormalige) collega's volledig in de mist is gegaan door politieke ontwikkelingen. Zij de hele avond heel druk in de weer met de overdrachtsbelasting, ik alleen op het terras. Erg jammer, maar niet vervelend. Als je alleen op een terras zit kan je uitstekend zien wat er om je heen gebeurd. En dan zie ik waarom Den Haag zo'n bijzondere stad is. .

Vandaag heb ik mijn laatste dag bij de Directie Communicatie van het ministerie van Financiën. Met een korte onderbreking van een week ben ik vier maanden aan de slag geweest als persvoorlichter van de Belastingdienst. Een periode waarin veel is gebeurd. Als interimmer word je aangenomen om een 'probleem' op te lossen. Het is dan belangrijk om snel voldoende kennis te vergaren en je 'in te vreten' in de materie en de bedrijfscultuur. Daar moet je bij geholpen worden en dat is in ruime mate gebeurd. Ik heb veel opgestoken van het werken op een ministerie en de dynamiek van het politieke speelveld. Ik heb een grote bewondering gekregen voor de communicatiecollega's op het ministerie. Wat komt er zoal voorbij?